Aleksandra Fuglewiczz domuMicewicz
Biografia
Aleksandra urodziła się w Świętochłowicach jako córka inżyniera górniczego Władysława Micewicza i Marii z domu Sacharow; była młodszą siostrą Marii Micewicz-Zawartki. Ukończyła szkołę podstawową w Piekarach Śląskich. W 1938 rozpoczęła naukę w żeńskim gimnazjum ogólnokształcącym w Katowicach; wojna przerwała naukę, a jako Polka nie miała prawa kontynuować. W 1944 została skierowana do pracy w hucie Baildon; naukę kontynuowała w trybie indywidualnym.
We wrześniu 1942 r. przystąpiła do NSZ. Przysięgę złożyła na ręce Jerzego Pochciała Krzysztofa, w obecności Leszka Imieli Leszka. Przyjęła pseudonim Krystyna Krzysztoforska. Wprowadzona do organizacji była przez Bożenę Hlondówną, bratanicę biskupa Hlonda. Zaprzysiężenie odbyło się w mieszkaniu matki Bożeny, w Bytomiu, przy Tarnowitzerstrasse. Grupa Antygony liczyła pięć dziewczyn. Członkinie były szkolone w zakresie wojskowo-sanitarnym. Zbierały informacje o niemieckich transportach wojskowych, pozyskiwały broń od dezerterów i organizowały pomoc rodzinom aresztowanych żołnierzy NSZ. Na Gliwickiej 10, gdzie mieszkała, broń była czasowo przechowywana.
Po śmierci Bożeny Hlond w lutym 1944 Aleksandra przejęła kierownictwo grupy, organizowała sabotaże na terenie oddziałów pocztowych, przejmowała leki z niemieckich hurtowni przy pomocy polskiego personelu aptek i wysyłała je do więzień oraz obozów koncentracyjnych, zwłaszcza do Oświęcimia, a także do Polaków wysiedlonych z Generalnego Gubernatorstwa na teren Rzeszy. Po Powstaniu Warszawskim, na fikcyjnych zaświadczeniach z biletami wydawanymi przez kolejarzy Polaków, dostarczały je również do obozu wysiedleńczego pod Wrocławiem, gdzie woziły też odzież, pieniądze i kartki żywnościowe, a zabierały na Śląsk dzieci wykupione za papierosy i inne dobra od strażników. Brały udział w tych działaniach również Janina Reszkówna, Anna Głazowska, Wanda Górecka i Bibiana Szemroszczyk.
Powkroczeniu Armii Czerwonej do Katowic została w początkach marca 1945 roku zatrzymana, przewieziona do więzienia w Bytomiu, skąd 3 kwietnia 1945 wyruszyła wraz ze 180 mieszkańcami Śląska pociągiem na wschód. Po trzytygodniowej podróży została osadzona w obozie nr 503 w Kemerowie w Kuzbasie nad rzeką Tom, nieopodal łańcucha gór Ałatau Kuźniecki. W tym samym obozie był więziony Paweł Steller. Na mocy dyrektywy NKWD rozpoczęto w drugiej połowie 1945 roku zwalnianie m.in. szeregowych członków AK i innych organizacji podziemnych. Do Polski wróciła w sierpniu 1945 roku transportem repatriacyjnym skierowanym do Iławy.
Świadectwo dojrzałości uzyskała w 1946 roku w Liceum w Cieszynie, po czym podjęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, które po roku zamieniła na studia ekonomiczne na uniwersytecie w Poznaniu, gdzie poznała swojego męża Kazimierza Fuglewicza – żołnierza kampanii wrześniowej. Po ukończeniu studiów wróciła do Katowic, gdzie podjęła pracę jako ekonomista w przemyśle węglowym. Przepracowała wiele lat w Przedsiębiorstwie Energomontażowym Przemysłu Węglowego Energomontaż PW, skąd przeszła na emeryturę.
W 1982 roku została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi. Jej synem jest Piotr Fuglewicz. Jest pochowana na Cmentarzu przy ul. Sienkiewicza w Katowicach.