Wiktor Balcarek
Biografia
Wiktor Balcarek (ur. 29 grudnia 1915 w Świętochłowicach, zm. 30 sierpnia 1998 w Bytomiu) był polskim szachistą. W młodości dołączył do klubu Hetman Świętochłowice, który rozpadł się w 1934 roku. Następnie przeszedł do klubu 1916 w Chorzowie, który w latach 1935-1936 został mistrzem Śląska i Zagłębia. W latach 1949–1957 sześciokrotnie awansował do finałów mistrzostw Polski; w 1950 roku w Bielsku-Białej zdobył tytuł mistrza kraju. Reprezentował Polskę na olimpiadzie szachowej w Moskwie w 1956 roku, uzyskując wynik 1,5 z 7 partii z pozycji drugiego rezerwowego.
Grał w barwach śląskich klubów, najdłużej reprezentował Start Katowice. Jako reprezentant tego klubu oraz miasta Katowice (w 1946) zdobył łącznie 12 medali drużynowych mistrzostw Polski: złoty (1958), trzy srebra (1957, 1959, 1973) oraz osiem brązowych (1946, 1955, 1956, 1960, 1963, 1965, 1968, 1970).
Według retrospektywnego systemu Chessmetrics najwyżej klasyfikowany był we wrześniu 1956 r., zajmując 174. miejsce na świecie.